Saat 00.51
4 Eylül'ü 5 Eylül'e bağlayan bir gecede başlıyorum anlatmaya içimdekileri.
Hayattan o kadar bunaldım o kadar daraldım ki kendi kendime, 'acaba neden böyleyim ?' diye sorular soruyorum.
Her defasında yeniden başlamak için umutlanıyorum ama hiçbir zaman yeniden başlacağım dediğimde sonunu getiremiyor ve aynı hatayı yeniden yapıyorum.
İçinde bulunduğum şu son 1 hafta içerisinde hayatım adına büyük kararlar verdim.
Artık üzülmek istemiyordum ve beni üzen herşeyi, herkesi hayatımdan çıkartma kararı aldım.
Buna delilercesine sevdiğim kızda dahil. Ona ' Seni kafamdan çıkarttım ' yalanını uydurarak onu unutmak için adımımı attım. Bence doğru yaptım. Çünkü aylarca onu sevdim ama o bana karşılık vermedi. Ona bu yüzden kızamam ama bence onun için doğru kişi bendim. Ona çok bağlıydım delilercesine derken abartmıyordum.
Hanginiz bir kız için kore dizisi izlerdi ki ? Hem de altyazılı...
Benim onun için yapacaklarımın sınırı yoktu.
Ve hem onun için hem de benim için en iyisi ve kendi adıma en zor kararı alarak onu unutmak için ilk adımı attım.
Son iki günde onu düşünerek geçirdiğim çok kötü zamanlarım oldu.
Artık onu düşünmüyorum dersem yalan olur hala unutamadım.
Mesela Facebook'unu dondurmuş bunun nedenini o kadar merak ediyorum ki ama ona bunu soramam.
Neyse.
15 Mart'ta YGS sınavı var ve ben o sınavdan iyi bir puan almalıyım.
Kitap okumak,test çözmek gibi bir alışkanlığım olmadığı için şanssızım.Bu benim ayıbım kabul ediyorum ve bunu düzeltmek için elimden geleni de yapıyorum.
Hayatımı düzene koymak için ne yapacağımı bilmiyorum şu kitap okuyanları çok kıskanıyorum bence onların hiçbir dertleri yoktur. Keşke onlar gibi olabilsem diyorum.
Cem Özer GÜNGÖR
